Over de Stichting
Baron Vivian Jacob Lodewijk Tom Brantsen zal, als alleenstaand laatste bewoner van Wielbergen, reeds in 1919 het einde van deze familietak voorzien hebben, want hij trof toen al de eerste voorbereidingen het gehele familievermogen onder te brengen in de Carel Marie Baron Brantsen en Jacqueline Sophie van Limburg Stirum Stichting. Uiteindelijk in 1939 passeerde de oprichtingsakte van de stichting bij de notaris. Via een olografisch testament (een door Vivian zelf geschreven testament) werd in 1954, na zijn overlijden, dit stichtingstestament van kracht. Het zou nog tot 1958 duren voordat er een bestuur, met een samenstelling zoals o.a. gesteld in de statuten, gerealiseerd werd.
De statuten van de Stichting zijn in de loop der tijden diverse keren aangepast. Dit was noodzakelijk door allerlei maatschappelijke en geografische ontwikkelingen, die ook de Baron in 1939 niet kon voorzien. De richtlijnen en de geest van de statuten zijn hierbij natuurlijk zoveel mogelijk gevolgd.
Baron Vivian had, gezien in het licht van die tijd, een sociale inborst. Hij was wars van feodaal vertoon en zijn pachtenprijzen waren lager dan die van naburig landgoed Bingerden. Dat komt ook tot uiting in de statuten van de door hem opgerichte stichting met donaties aan kerkelijke doelen, ziekenverpleging, min vermogenden en het lenigen van noden van behoeftigen.
De voorwaarden om voor een bijdrage in aanmerking te komen kunt U vinden op het blad aanvraag.
